سیما جاویدیان، با مدرک دانشگاهی مهندس شیمی گرایش پلیمر از دانشگاه صنعتی امیرکبیر حدود 24 سال سابقه کار د دارد که از این سالها حدود دو سال و نیم در بخش جهاد دانشگاهی دانشگاه صنعتی امیرکبیر فعال بوده است. مدت 8 ماه در بخش تحقیق و توسعه شرکت صنایع لاستیکی سهند و مابقی سالها در شرکت ملی صنایع پتروشیمی بوده است. در فواصل زمانی نیز در شرکت خصوصی مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی و شرکت مهندسی و توسعه نفت به صورت نیمه وقت همکاری می کرده است اینک سرپرست امور بررسی و برآورد طرحهای شرکت ملی صنایع پتروشیمی است.
آنچه در پی می آید، متن گفتگوی نشریه پیام پتروشیمی با سیما جاویدیان به مناسبت برگزیده شدن وی به عنوان کارمند نمونه است.
- اگر بخواهید مقایسه ای با زمان ورودتان به این شرکت با شرایط امروز داشته باشید، چه نکاتی برایتان حائز اهمیت است؟
از ابتدا کارم را در شرکت ملی صنایع پتـروشیمی در امور بـررسی و برآورد طرحها (مدیریت برنامه-ریزی و توسعه) با سمت مهندس فرآیند شروع کردم و در حال حاضر مسئولیت سرپرستی امور بررسی و برآورد طرحها را به عهده دارم.
زمانی که فعالیت خود را در شرکت ملی صنایع پتروشیمی در سال 1368 شروع کردم، پتروشیمی یک صنعت جوان بود. در آن سالها تهیه برنامه های توسعه ای پنج ساله این شرکت در حال تدوین بود که من نیز سهم بسیار کوچکی در آن داشتم. امروز صنعت پتروشیمی یک صنعت با تجربه پرفراز و نشیب است. در این مدت، بسیاری از طرحها از مرحله بررسی به مرحله تولید رسیده اند، که مسلماً حاصل تلاش مستمر و خستگی ناپذیر مدیران و همکاران مان در طی این سالها در صنعت پتروشیمی بوده است. این تلاش با توجه به شرایط خاص سیاسی ایران به لحاظ تحریم های اقتصادی ستودنی است و امیدوارم که صنعت پتروشیمی به عنوان یکی از مراکز مهم و قابل توجه صنعتی به روند رو به رشد خود ادامه دهد. این مهم حمایت بیشتر مدیران ارشد شرکت و مسئولین اجرائی و قانون گذار کشور را از این صنعت طلب می کند. به همین دلیل امروز توقع از صنعت پتروشیمی خیلی بالاتر است و باید این توان را داشته باشد که با سرعت بیشتری حرکت کند.
- کارمند سازمان چه ویژگی هایی در جهت ارتقاء سطح آن سازمان باید داشته باشد یا از کارمندان یک سازمان چه توقعی باید داشت؟
به نظر من بیشتر به نحوه تشکیلات سازمان و مدیریت مربوط می شود. طبیعتاً اگر مدیریت به شکلی سازماندهی شده باشد که نیازهای کشور (بیرون از سازمان)، درون سازمان و افراد حاضر در آن به صورت بهینه برآورد شده باشد، 90 درصد از همکاران به نحو احسن وظایف خود را انجام خواهند داد. برنامه ریزی دقیق با تکیه بر شناخت خود و رقبا، همراه با مدیریت و نظارت مستمر امکان ایجاد یک سازمان فعال و پویا را فراهم می کند.
- از دیدگاه یک زن، فکر می کنید تفاوتی از نظر انجام کار و وظایف محوله در یک سازمان بین کارمن خانم و کارمند آقا وجود دارد؟
اجتماع از ترکیب زن و مرد ساخته شده و به همین دلیل پیشرفت ها و شکست های اجتماعی حاصل تلاش هر دو جنسیت است. امروزه، توان ذهنی و شخصیتی انسانها در کنار قدرت جسمی (به میزان کمتر) آنهاست که پیشرفت ایجاد می کند. از این رو در یک جامعه نقش هر دو جنس در کنار هم می تواند تأثیرگذار باشد و هیچ تفاوتی بین ویژگی های آنها در زمینه انجام کار بهتر وجود ندارد.
کسی می تواند در کار (چه مدیریتی و یا سایر پستها) موفق باشد که به زندگی و انسانها عشق بورزد، از انجام کار لذت ببـرد و به کاری که به او سپـرده شده است، علاقه منـد باشد. یک مدیر خوب باید حتماً از برخی خصایص ذاتی نظیر هوش، صبر، متانت، حافظه قوی، حسن تدبیر، قدرت تصمیم گیری و مثبت اندیشی برخوردار باشد و با آموزش و مطالعه این خصایص را رشد دهد و بطور مستمر زنده نگه دارد. با این ترکیب یک مدیر می تواند در محیط کار به صورت یک رهبر و همراه جمع عمل کند.
- اینکه مطرح می شود که آیا محدودیت های خانوادگی و یا شغلی بعنوان "زن بودن" می تواند مانع از این باشد که یک خانم نتواند در پست های کلیدی یا مدیریت ارشد در سازمان خدمت کند؟
به صورت مطلق پاسخ این سئوال خیر است. مثل هر امر دیگری (که ممکن است برای مردان هم وجود داشته باشد) این امر بستگی به شرایط زندگی، خواسته ها، اولویت ها و دیدگاههای فرد از زندگی دارد و البته به شرایط جامعه ای که در آن زندگی می کند نیز وابسته است.
- اگر به افق آینده در این سازمان نگاه کنید، دوست دارید در چه جایگاهی قرار بگیرید؟
امید دارم که صنعت پتروشیمی در ایران با تمام تلاش هایی که برای آن انجام شده است به عنوان یک صنعت برتر، حداقل در منطقه پیشرو باشد و در این صورت فرقی نمی کند که من کجا باشم.
- دوست دارید، صحبت های خودتان را در این بخش در خطاب به چه کسی یاچه کسانی خاتمه بدهید؟
در صنعت دوستان زیادی دارم که همگی آنها را دوست دارم و خاطرات زیادی از آنها و با آنها دارم. یکی از بهترین آنها خانم نسرین منوچهری بود که متأسفانه به دلیل بیماری سرطان او را از دست دادم. از او چیزهای زیادی یاد گرفتم. صبر و رضا. در مورد این صفات زیاد شنیده بودم اما از نزدیک شاید حس نکرده بودم. او تا آخرین لحظه برای بهبود زندگی و آموختن تلاش می کرد و مفهوم زنده بودن جاوید به خوبی از رفتار او در لحظات آخر زندگی اش حس می شد. در آخرین دیدارمان که تمام حرکات جسمی او از بین رفته بود و تنها اجزای صورتش به صورت محدود حرکت داشت، لبخند می زد !!!
و تشکر زیاد دارم از همه مدیران، روسا، سرپرستان و همکارانی که در طول این مدت 20 سال از آنها آموختم و برای من این فرصت را فراهم کردند که بتوانم توانمندی های خود را به محک بگذارم. زیرا میان واقعیت و آنچه که انسان خودش برآورد می کند تا به تجربه گذاشته نشود، تفاوت زیادی وجود دارد.